ไม่มีใครรู้ว่าโลก
เป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
วันหนึ่ง อยู่ๆ ก็เกิดโรคระบาด
แล้วมนุษย์ก็ไม่อาจควบคุมเมืองได้อีก
หลังจากนั้น เมืองก็ขยายตัวของมันเอง
มนุษย์กลายเป็นผู้อยู่อาศัยที่ผิดกฎหมาย
และถูกกำจัด
มันเกิดขึ้น
ก่อนฉันจะเกิดนานแล้ว
เดี๋ยว
ทางนี้
ระวังนะ
ขอโทษที
เธอกังวลไปนะ
ฉันรู้แล้ว
แถวนี้ไม่น่าจะมีอะไรหรอก
ที่ผ่านมาเราอาจโชคดี
- แต่ห้ามประมาทเด็ดขาด - แต่ว่า...
ซูรุพูดถูก
ทางนี้มันใช่จริงเหรอ
ดูมันไม่ค่อยเหมือนในแผนที่เลยนะ
นี่แผนที่เก่า ผู้สร้างคงปรับปรุงพื้นที่น่ะ
เราไปกันเองแบบนี้มันจะดีเหรอ
กลับกันเถอะ
กลับเหรอ เรามาตั้งไกลแล้วนะ
ผ่านทางนี้ไปก็ถึงแล้ว
ฉันว่านะ
ซูรุ บนนั้น
ทางออก
(ระวัง พื้นที่ลงจอด)
ทาเอะ
ไม่เป็นไรนะ ทาเอะ
ขอบใจนะ ฟูซาตะ
ไม่เป็นไรนะ ทาเอะ
ขอโทษนะ ซูรุ แบตสำรองตกลงไปแล้ว
ขากลับคงลำบากแน่ๆ
แค่แบตเตอรี่ก้อนเดียวน่า
ถ้าเราเอาตะกอนกลับไปได้ ทุกคนคงดีใจแน่ ไปกันเถอะ
ซูรุ
ซูรุ ทำอะไรอยู่น่ะ เร็วสิ
ผู้สร้างมา
ไม่เป็นไร
พวกนี้มันไม่ยุ่งกับมนุษย์
เอาล่ะ ไปกันเถอะ เกือบถึงแล้ว
มันสร้างของแปลกๆ เพิ่มอีกแล้ว
รีบไปเถอะ ทาเอะ
นี่มัน...
ฉันไม่เคยเห็นสถานที่ใหญ่แบบนี้เลย
(อันตราย)
หอสังเกตการณ์
มิน่าพวกผู้ใหญ่ถึงห้ามไม่ให้เรามานี่
แย่แล้ว เผ่นกันเถอะ
อย่าให้หอสังเกตการณ์เห็นเรานะ
จะไปพื้นที่หาเสบียงได้ยังไง
ถ้าต้องมาคอยหลบมันแบบนี้
มีอีกทางนึง
ไปทางนี้
ทางนั้นมันอ้อมนะ
ระหว่างทางมีอุปสรรคมากมาย
ช่วยไม่ได้นี่ ไปเถอะ
ถ้าเซฟการ์ดโผล่มาล่ะก็...
เราถูกฝึกมาเป็นอิเล็กโทรฟิชเชอร์นะ
ซูเตโซบอกว่าซูรุมีฝีมือพอจะเป็น...
มาสเตอร์อิเล็กโทรฟิชเชอร์แล้ว
แต่เราแอบเอาชุดออกมา
หัวหน้าต้องโกรธแน่ๆ
ซูรุ ขอโทษนะ
เรื่องอะไร ทาเอะ
เธอบอกว่าที่เราต้องออกมาหาเสบียง
ก็เพื่อช่วยน้องสาวฉัน
ไม่ใช่แค่เพื่ออิโตะหรอก
ในหมู่บ้านก็แทบไม่มีอะไรจะกินแล้ว
ขอบใจนะ ซูรุ
ถึงแล้ว
ดูตรงนั้นสิ
แมลงพวกนี้
นี่มันท่อตะกอนนี่
เดี๋ยว
แย่แล้ว
มันแห้งหมดเลย
แม้ท่อจะใหญ่ขนาดนี้...
ซูรุ
หอสังเกตการณ์เหรอ
พวกเซฟการ์ด
หุ่นเพชฌฆาต
ยาอิจิ ข้างบน
หนีเร็ว
หนีไป
ใจเย็นๆ ทุกคน จำที่เราฝึกมาได้มั้ย ล่อพวกมันมา
แล้วค่อยยิง
เข้าใจนะ ชิซุ ล่อพวกมันมาทางฉัน
ฉันสลัดมันไม่หลุด
ชิซุ
บ้าจริง
ชิโร่ ทุกคน
ทาเอะ
ซูรุ
มีอีกเหรอ
ซูรุ
ไม่เป็นไรนะ
ซูรุ
ฉันไม่เป็นไร
เดี๋ยว ฟูซาตะ
มันหยุดแล้ว
ถอดหมวกออกซะ
ให้ฉันเห็นตาพวกเธอ
- นี่ - ซูรุ
ซูรุ
หอสังเกตการณ์จะเห็นหน้าเธอนะ
(ไม่พบเน็ตเทอร์มินัลยีน)
ทำไม
เธอถอดเฮล์มเมทัลออก
แต่ทำไมหอสังเกตการณ์ไม่ทำอะไรล่ะ
นี่ ทาเอะ
(ไม่พบเน็ตเทอร์มินัลยีน)
ที่นี่
ยังมีมนุษย์ที่มีเน็ตเทอร์มินัลยีนเหลืออยู่อีกมั้ย
เน็ตเทอร์มิ...
คืออะไร
คุณช่วยเราไว้ ฉันเลยอยากตอบแทนคุณบ้าง
แต่เราไม่รู้จักสิ่งที่คุณพูดมาเลย
เดี๋ยวสิ บางทีพวกผู้ใหญ่อาจรู้จักก็ได้
แต่บอกเรามาก่อน
คุณเป็นอะไรกันแน่
ฉันคือคิลลี่
ฉันเป็นมนุษย์
(NETFLIX ขอเสนอ)
(ผลงานภาพยนตร์ของ NETFLIX)
หมู่บ้านของเราอยู่ในเขตคุ้มครอง ข้างหน้านี่แหละค่ะ
ที่นั่นพวกเราปลอดภัย
เขตคุ้มครองเหรอ
มันเป็นที่เดียวที่เซฟการ์ดไม่เข้าไป
เราก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน
(สัญญาณถูกบล็อก)
(ระดับอันตราย ต่ำ)
เขตคุ้มครองอยู่ด้านหน้านี่แหละค่ะ
หยุดนะ ซูรุ อยู่ห่างๆ หมอนั่น
ซูเตโซ เดี๋ยวค่ะ
เธอถอดหมวกทำไม เดี๋ยวหอสังเกตการณ์ก็เห็นหรอก
เพราะเราอยู่กับเขาเลยไม่เป็นไร
หมอนั่นเป็นใคร
คุณคิลลี่ช่วยเราไว้ค่ะ
เขาเป็นมนุษย์
มนุษย์เหรอ
ไม่จริงหรอก
เธอว่าเขาเป็นมนุษย์เหรอ
เขาไม่ใช่เซฟการ์ดเหรอ
ฉันเคยได้ยินว่า มีเซฟการ์ดที่เหมือนมนุษย์ด้วย
ใช่มั้ยครับ หัวหน้า
เหลือแค่สามคนเหรอ
ขอโทษค่ะ พวกหุ่นเพชฌฆาตมัน...
เราเตือนเธอแล้วนะ ซูรุ ว่าห้ามพวกเธอออกไปตามลำพัง
แต่เธอกลับเอาชุดไปโดยไม่ได้รับอนุญาต
คุยกันข้างนอกแบบนี้มันอันตราย
รีบเข้าไปข้างในดีกว่า
หัวหน้า
หมอนั่นไม่ใช่เซฟการ์ดสินะ
ใช่
คุณเป็นนักเดินทางเหรอ
คุณมาจากไหน
(ไม่พบเน็ตเทอร์มินัลยีน)
ข้างล่าง
หกพันชั้น
ลงไป...
หกพันเหรอ
ไม่น่าเชื่อ
ไปคุยกันข้างใน
มาเถอะ
หัวหน้า
นี่คือหมู่บ้านของเรา
เมื่อก่อนเราเคยมีกันอยู่ 400 คน
ตอนนี้เหลือแค่ 150 แล้ว
เราต้อนรับนักเดินทางทุกคน
มันเป็นธรรมเนียมของเรา
แต่คุณเป็นคนแรกในรุ่นเรา
นักเดินทางคนแรกที่มาจากนอกหมู่บ้าน
เราอิเล็กโทรฟิชเชอร์เป็นทายาทของแพลนเตอร์
ซึ่งเคยร่อนเร่ไปตามเมืองต่างๆ เหมือนคุณ
พวกเขาเจอที่นี่เมื่อ 300 ปีก่อน
นับจากนั้น เราจึงอยู่ในเขตคุ้มครอง
พวกเราไม่ค่อยพบคนแปลกหน้ามากเท่าไหร่
ในเมือง
คงมีมนุษย์อื่นที่รอดอยู่บ้าง
แต่เราไม่รู้ว่ามีมากเท่าไหร่
หรืออยู่ที่ไหน
เราไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ดังนั้นเรื่องที่นักเดินทางเล่าจึงมีค่ามาก
หัวหน้า เคยเจอมนุษย์ด้วยเหรอคะ
ไม่ ฉันเคยเจอแต่ซากสถานที่
ที่พวกเขาเคยอยู่
หัวหน้า
หัวหน้ากับคนอื่นกลับมาแล้ว
เด็กๆ ก็อยู่กับเขาด้วย
นี่ เด็กๆ กลับมาแล้วนะ
อะไรน่ะ
หัวหน้ากับซูเตโซพาเด็กๆ กลับมาแล้ว
เหลือเด็กกี่คน อยู่กันครบมั้ย
ฉันก็ไม่แน่ใจ
มีคนแปลกๆ มากับพวกเขาด้วย
หมายความว่าไง "แปลกๆ"
คือ...
ดีใจที่กลับมาครับ หัวหน้า
หัวหน้า
เหลือแค่นี้เหรอ
แล้วคนอื่นล่ะ
ชุดพวกเขาล่ะ เธอทิ้งไว้ที่นั่นเหรอ
แล้วเฮล์มเมทัลล่ะ เธอเอากลับมาด้วยมั้ย
บ้าที่สุด
เราสร้างของพวกนั้นขึ้นมาไม่ได้แล้วนะ
อาหารล่ะ
มันแห้งหมดแล้วค่ะ
ดีแล้วที่พวกเขาสามคนรอดตายกลับมา
ใช่ เพราะเดือนหน้าเราก็อดตายอยู่ดี
นี่ หัวหน้าครับ
หมอนั่นเป็นใคร
เขาเป็นนักเดินทาง
นักเดินทางเหรอ
ข้างนอกยังมีมนุษย์เหลืออยู่จริงๆ ด้วย
จะเชื่อใจเขาได้เหรอ
เราต้องต้อนรับนักเดินทางนะ
แต่เราไม่มีอะไรจะเลี้ยงเขานี่สิ
เขาไม่ใช่เซฟการ์ดใช่มั้ย
เซฟการ์ดคงเข้ามาในนี้ไม่ได้หรอก
ห้ามเข้าไปนะ
(ไม่พบเน็ตเทอร์มินัลยีน)
(ขาดอาหาร)
อย่านะ
มีอะไรเขียนอยู่ด้วย
เอาไปใส่น้ำเหรอ
อร่อยจังเลย
มันต้องมีสารอาหารเยอะแน่ๆ
ให้ฉันกินบ้างสิ
ขอฉันกินหน่อย
- อร่อยจริงๆ - ค่อยมีแรงหน่อย
หัวหน้า ซูเตโซ
หัวหน้า
ทาเอะ
รับไปสิ
เยอะขนาดนี้เลยเหรอ
เอาไปเผื่อน้องเธอด้วย
ขอบคุณค่ะ
ซูรุ ฟูซาตะ
ดีแล้วที่พวกเธอกลับมา
แต่ห้ามทำอะไรแบบนี้อีกนะ
ขอโทษค่ะ
ตอนนี้เธอคงรู้แล้ว
ว่าคนจำนวนมากที่ไปหาเสบียง
ถูกเซฟการ์ดฆ่าตาย
พวกที่ไปทางตะวันออกตายหมด
พวกเขาจึงได้คิดว่า...
ควรทำอะไรสักอย่าง
ซูรุ
พอเก็บชุดแล้ว ไปหาฉันที่ห้องนะ
ค่ะ
- ซูเตโซ ไปกันเถอะ - ครับ
คุณก็มาด้วยสิ ผมอยากคุยกับคุณ
คุณชื่อคิลลี่ใช่มั้ย
ขอบใจที่แบ่งอาหารให้นะ
ปกติเราต้องเป็นคนเลี้ยงข้าวคุณ
แต่อย่างที่เห็น อาหารเราใกล้หมดแล้ว
นี่
คุณไปเอาของแบบนั้นมาจากไหน
ลงไป 200...
- ชั้น - สองร้อยเลยเหรอ
เราคงไปเอามาอีกไม่ได้
ที่นี่มีเขตคุ้มครองคอยปกป้องอยู่
แต่ข้างในไม่มีอาหารอยู่เลย
อิเล็กโทรฟิชเชอร์จึงต้องออกไป
เอาตะกอนกลับมา
ผมเป็นหัวหน้าของอิเล็กโทรฟิชเชอร์
แหล่งอาหารแถบนี้แห้งหมดแล้ว
เราเลยต้องออกไปไกล
ทุกครั้งจะมีคนตาย
จึงเหลือฟิชเชอร์น้อยลงเรื่อยๆ
ดังนั้นแม้แต่เด็กๆ...
ถึงแล้ว เข้ามาสิ
อาหารเมื่อกี้สุดยอดจริงๆ
- เขาไปเอามาจากไหนนะ - นั่นสิ
แล้วอาวุธนั่นอีก มันยิงทะลุหุ่นเพชฌฆาตได้สบาย
ข้างล่าง 6,000 ชั้น
ฉันอยากรู้เขาขึ้นมาถึงนี่คนเดียวได้ยังไง
นั่นสิ
ฉันอยากรู้ว่ามีมนุษย์เหลืออยู่อีกแค่ไหน
อาจมีหมู่บ้านอื่นอีก
ก็อาจจะนะ
ฉันก็ไม่รู้หรอก
เธอว่าเมืองนี้จะขยายตัวไปอีกไกลแค่ไหน
ทำไมเซฟการ์ดต้องกำจัดมนุษย์ด้วย
ฉันไม่เคยคิดเรื่องพวกนั้นหรอก
พวกเราไม่รู้เรื่องอะไรเลย
(ระดับอันตราย ต่ำ)
เห็นซูรุบอกว่าคุณกำจัด หุ่นเพชฌฆาตสี่ตัวได้ในทีเดียว
ถ้าเรามีคนเก่งแบบคุณอยู่ด้วยก็คงดี
คุณอยากอยู่ช่วยเราหาเสบียงสักพักมั้ย
ฉันกำลังตามหามนุษย์ที่มี...
เน็ตเทอร์มินัลยีนอยู่
เน็ตเทอร์มิ...
มันคืออะไร
มนุษย์ทุกคนเคยมียีนนี้
ก่อนเกิดโรคระบาด
ก่อนเกิดโรคระบาดเหรอ
นั่นมันยุคที่เมืองเคยเป็นของมนุษย์นี่
ยุคนั้น ทั้งผู้สร้าง
ทั้งเซฟการ์ดต่างทำตามคำสั่งของมนุษย์
มันเป็นตำนานโบราณ
หมายความว่ายังไงครับ
เมืองเป็นของมนุษย์งั้นเหรอ
คุณจะบอกว่าถ้าเรามีเน็ตเทอร์มินัลยีน
เราจะหยุดเซฟการ์ดได้เหรอคะ
ไม่เพียงแค่นั้นนะ
เรายังสามารถสั่งผู้สร้าง
และทำให้มันหยุดสร้างได้ด้วย
เมืองก็จะหยุดขยายตัว
เยี่ยมไปเลย
แต่ที่นี่คงไม่มีคนแบบนั้นหรอก
ฉัน...
เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน
เรื่องเน็ตเทอร์มินัลนี่
ฉันลืมมันไปนานแล้ว
แต่พอเขาพูดก็ทำให้ฉันนึกออก
ฉันเคยได้ยินคำนี้เมื่อนานมาแล้ว
ได้ยินจากไหนครับ
ข้างล่างหมู่บ้านนี้
มีที่แห่งนึงในเขตคุ้มครอง
แต่มีคำสั่งไม่ให้เราเข้าไปใกล้ มาหลายชั่วอายุคนแล้ว
หมายถึงวิหารล่มสลายเหรอคะ
ย่าฉันบอกว่าที่นั่นมีผีอยู่ น่ากลัวกว่าเซฟการ์ดซะอีก
ย่าเลยห้ามไม่ให้เข้าไปใกล้
คุณเชื่อเรื่องนั้นเหรอคะ ซูเตโซ
นี่ คุณน่ะ
ข้างล่าง...
หมู่บ้านสินะ
เขาจะไปที่นั่น
ซูเตโซ ตามเขาไป
- บอกเขาฉันจะนำทางให้ - ครับ
ฉันก็จะไปด้วยค่ะ
รีบไปสิ
ย่าบอกว่า...
ถ้าเข้าไปใกล้วิหารล่มสลาย
เสียงแปลกๆ จะเข้ายึดการสื่อสารของเรา
แล้วก็ควบคุมเราเหมือนหุ่นกระบอก
เลิกเล่านิทานซะทีเถอะค่ะ
ปู่ทวดฉันตายเพราะเรื่องนั้น
ย่าบอกแบบนั้น
ถึงแล้ว
- อะไรน่ะ - ระวัง
เน็ต
เทอร์มินัล
เชื่อมต่อ
ฉันคือ...
ซิโบะ
ออกมา
มีคนอยู่เหรอ
ฉันรอมานานแล้ว
พูดได้ด้วย
ฉันส่งสัญญาณไปตั้งนาน แต่ไม่มีใครมาช่วยเลย
มันนานมาก จนคุณมา
ฉันรอมา 17,526,000 ชั่วโมงแล้ว
คุณชื่ออะไร
คิลลี่
ฉันซิโบะ
เป็นนักวิทยาศาสตร์
ดีใจที่เจอนะ คิลลี่
นักวิทยาศาสตร์
รอดมาได้จริงๆ ด้วย
นั่นคือปืนแสงแรงโน้มถ่วงใช่มั้ย
เป็นปืนที่ร้ายกาจมากนี่
มันเป็นเทคโนโลยี ที่แม้แต่เราก็ไม่อาจสร้างขึ้นใหม่ได้
ไปเอามาจากไหน
ฉันไม่รู้เรื่องปืนนี่หรอก
(ไม่พบเน็ตเทอร์มินัลยีน)
มีโรคระบาดเหลืออยู่ที่ม่านตาเธอ
เธอไม่มีเน็ตเทอร์มินัลยีน
คุณนี่โง่จริงๆ ที่พูดแบบนี้ ฉันต้องไม่มีอยู่แล้ว
เธอพอรู้มั้ย
ว่ายังมีมนุษย์ที่มี เน็ตเทอร์มินัลยีนอยู่รึเปล่า
ถ้ายังมีมนุษย์แบบนั้นอยู่
เมืองคงจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมนานแล้ว
แต่ฉันมีข่าวดี
คิลลี่ พาฉันไปที่โรงงานหุ่นยนต์สิ
โรงงานหุ่นยนต์เหรอ
มันคืออะไร
ไม่รู้
ถ้าคุณพาฉันไปถึงโรงงานได้
ฉันจะสร้างเทอร์มินัลสังเคราะห์ ที่ส่งผลแบบเดียวกับ
เน็ตเทอร์มินัลยีนให้คุณ
คุณอาจไม่เชื่อฉัน
แต่มันคือความจริง
ของที่อยู่ตรงนั้น
ที่จริงคือซากเทอร์มินัลสังเคราะห์ ที่ฉันสร้างขึ้นมาเอง
มีพอร์ตเชื่อมต่ออยู่ใต้มัน
เมื่อเราเจอพอร์ตที่ เชื่อมต่อไปถึงเน็ตสเฟียร์
เราจะสร้างกำแพงไฟฟ้าที่ป้องกัน การรุกรานจากเซฟการ์ดได้
และสร้างห้องทดลองขึ้นมา
ป้องกันการรุกรานของเซฟการ์ดเหรอ
การทดลองของเราประสบความสำเร็จ
เราไปได้ไกลถึงทางเข้าผู้คุมกฎ
แต่เราก็เจอกลไกการป้องกันของมัน
ผลลัพธ์จึงเป็นอย่างที่เห็น
เธอสื่อสารกับผู้คุมกฎได้เหรอ
ไม่ได้หรอก
แต่ถ้าหากเราวิเคราะห์ข้อมูล
จากเคาน์เตอร์เคอร์เรนต์ได้ เราจะพบทางเข้าช่องสัญญาณ
ดังนั้น ถ้าฉันมีโอกาสอีกครั้ง
ฉันต้องทำได้สำเร็จแน่
นี่เธอพูด...
เรื่องอะไรกันน่ะ
นี่ คุณน่ะ
คะ
เมื่อกี้
คุณบอกว่าป้องกันการรุกรานของเซฟการ์ดได้
แปลว่าคุณสร้างเขตคุ้มครองนี่สินะ
ใช่ค่ะ
- คุณทำได้ยังไง - คิลลี่ ยกหินที่อยู่ตรงนั้นออกทีสิ
นี่คือเครื่องสร้างกำแพงไฟฟ้า ที่ฉันสร้างขึ้นมา
ถ้าใช้มัน การทดลองการเชื่อมต่อของเรา
- จะไม่ถูกเซฟการ์ดรบกวน - การเชื่อมต่อเหรอ
ถ้าคุณเชื่อมต่อได้
คุณก็จะสั่งการเมืองได้
ใช่ค่ะ
นานมาแล้ว มนุษย์ทุกคนมีเน็ตเทอร์มินัลยีนอยู่
พวกเขาจึงสั่งการเมืองได้
ไม่จริงหรอก
มนุษย์จะไปทำแบบนั้นได้ยังไง
จริงค่ะ พวกเขาเคยทำแบบนั้น
เราพยายามสร้างความสามารถนั้น ขึ้นมาใหม่ด้วยเครื่องจักร
เพื่อหยุดยั้งความบ้าคลั่งของเมือง
ถ้าเราไปถึงโรงงานหุ่นยนต์ได้ ฉันก็จะทำเทอร์มินัลอีกอันได้
ฟังนะ คิลลี่
คุณมีจุดหมายเดียวกับฉัน
คุณอยากให้มนุษย์ กลับมาควบคุมเมืองได้ใช่มั้ย
ใช่
ตกลงตามนี้
เราไปกันเถอะ
นี่ เดี๋ยวสิ
โรงงานหุ่นยนต์ที่ว่านี่อยู่ไหน
ทางตะวันออกห่างจากที่นี่มาก
ประมาณ 15 บล็อก
สิบห้าบล็อกเหรอ
ต้องสองถึงสามวันเลยนะ
อยากให้เราช่วยด้วยมั้ย
- หัวหน้า - ซูเตโซ
สิ่งที่พวกเขาสองคนจะทำ อาจช่วยหมู่บ้านของเราได้
คุณเชื่อเรื่องนี้ด้วยเหรอครับ
หมู่บ้านกำลังแย่
พวกเราต้องตัดสินใจแล้ว
ว่าจะออกจากเขตคุ้มครองหรืออดตายอยู่ด้านใน
นายไม่คิดว่ามันน่าเสี่ยงดูเหรอ
มันก็จริงครับ
แต่ถ้าไปทางตะวันออก 15 บล็อก
แบตเตอรี่ชุดของเราอาจมีไม่พอ
พวกเซฟการ์ดคงจะเจอพวกเราแน่
เราเลยยิ่งควรไป
แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่ง
แต่เขาอาจไปไม่ถึงที่นั่น
ถ้าเราช่วย เขาอาจไปถึงก็ได้
จริงค่ะ หลายหัวย่อมดีกว่าหัวเดียว
แต่เราต้องใช้เสบียงนะครับ
ซึ่งแทบไม่เหลือแล้วด้วย
ที่โรงงานหุ่นยนต์สามารถสร้างได้ทุกอย่างค่ะ
พอไปถึง ฉันจะสร้างทุกอย่างที่คุณต้องการให้
ทุกอย่างเลยเหรอ
ค่ะ แม้แต่อาหาร ได้ทุกอย่างเลยค่ะ
จริงเหรอเนี่ย
คุณคิลลี่
บอกตามตรง เราเข้าใจสิ่งที่เธอพูด
ไม่ถึงครึ่งนึงเลย
แต่ว่า...
เราจะลองเสี่ยงกับคุณและเธอดู
- เร็วเข้า - มีแบตเตอรี่สำรองเหลืออีกมั้ย
- เอาไปให้หมด - ขอคนเพิ่มอีกหนึ่ง
- ทิ้งคนไว้เฝ้าด้วย - มีเฮล์มเมทัลพอรึเปล่า
ทุกคนเร่งมือหน่อย
นี่ ซูรุ
อยู่ใกล้ๆ คิลลี่ไว้จะดีกว่าค่ะ
ไปเถอะ ตามฉันมา
ครับ
นั่นมันอะไรน่ะ
พวกเขาเจอมันในวิหารล่มสลาย
มันมีชีวิตจริงๆ เหรอ
จริงค่ะ
นี่ ซูเตโซ จริงรึเปล่า
ถ้าเราพาเธอไปโรงงานหุ่นยนต์ได้
เธอจะสร้างอาหารให้เราจริงนะ
ฉันจะไปรู้เหรอ
จริงค่ะ
ฉันสามารถสร้างเสบียงพกพาแบบที่คิลลี่มี...
ได้หลายพันอันเลยค่ะ
หลายพันเหรอ
แบบนั้นเราคงพุงกางแน่
หัวหน้าครับ มันจะดีเหรอ
ที่เชื่อคำพูดของเจ้าสิ่งนั้นน่ะ
ถ้านายมีปัญหา นายก็กลับไปเถอะ
เราไม่ได้มีปัญหาหรอกครับ
ใช่มั้ย
ฉันไม่เคยมีปัญหาอยู่แล้ว
หุบปากแล้วเดินไปเถอะ
จับคู่กันตั้งแถววงแหวน
- ให้ชิดๆ กันล่ะ - ครับ
เธอไม่ต้องไปหรอก ทาเอะ
น้องสาวฉันดีขึ้นแล้ว เพราะเสบียงที่คิลลี่เอามาให้
ฉันเป็นหนี้เขา
ดังนั้นไม่ว่าซูรุไปไหน
ฉันจะไปด้วย
ทาเอะ
การพาเด็กมาด้วยอาจเป็นอุปสรรคนะคะ
บอกตามตรงนะ
คนที่ใช้ชุดอิเล็กโทรฟิชเชอร์ได้ เหลืออยู่ไม่มากแล้วตอนนี้
หอสังเกตการณ์
นี่
ให้ทำแบบนั้นเหรอ
นี่ที่ไหนเนี่ย
ยอดไปเลย
นี่ คิลลี่
คุณคงไม่ทิ้งฉันระหว่างทางใช่มั้ย
คุณคิลลี่
ระบบเผาผลาญของคิลลี่ไม่เหมือนมนุษย์คนอื่น
เขาแทบไม่ต้องกินอาหารเลย
แล้วคุณล่ะ
ไม่ล่ะ
แต่ขอบใจที่ถามนะ
กลัวเหรอ
ค่ะ แต่ไม่เป็นไร
พอพวกเซฟการ์ดมา
อากาศรอบตัวมันจะมีกลิ่นเหม็น
เหม็นจนทำให้...
เธอคัดจมูก
ได้กลิ่นมั้ย
ฉันกำลังปีนอยู่
เลยจำไม่ได้แล้ว
ฉันว่ามันเหม็นอยู่นะ
พอลองนึกดู มันก็เหม็นจริงๆ
เข้าใจล่ะ
เธอต้องเจอกับตัวถึงจะเข้าใจสินะ
ค่ะ
จำคำฉันไว้
ตอนอิเล็กโทรฟิชเชอร์ตั้งแคมป์
เราจะจุดไฟและนอนข้างกองไฟเสมอ
เราทำแบบนี้มานานแล้ว
ทำไมคะ
นั่นก็เพราะ
ตอนไปหาเสบียงเราต้องเสี่ยงชีวิตตลอด
ว่ากันว่า
มนุษย์จะอุ่นใจเมื่อมองเห็นไฟ
ฉันว่ามันเป็นเรื่องจริง เพราะเมื่อก่อน
ก่อนที่เมืองจะขยายตัวแบบนี้
คนจะนั่งมองไฟแบบนี้ตอนกลางคืน
เพื่อให้รู้สึกอุ่นใจ
ฉันเฝ้ารอมานานแล้ว
เมื่อก่อนเคยมีคนอยู่กับฉัน
แต่พวกเขาตายหมดแล้ว
ไม่มีใครรู้ว่าเมืองเป็นแบบนี้มานานแค่ไหน
วันนึงมีโรคระบาด
แล้วมนุษย์ก็ไม่อาจควบคุมเมืองได้อีก
หลังจากนั้น เมืองก็เริ่มขยายตัวอย่างบ้าคลั่ง
เซฟการ์ดเริ่มมองมนุษย์ เป็นผู้อยู่อาศัยที่ผิดกฎหมาย
และทำลายล้างพวกเรา
ฉันเป็นหัวหน้านักวิทยาศาสตร์ของไคโตะ เมืองที่อยู่ห่างจากนี่มาก
ที่นั่น
เราขุดค้นข้อมูลจากซากเมือง
และนำมันมาใช้
เพื่อรักษาชีวิตมนุษย์ไว้
แต่เรารู้ดี
ว่าคงทำได้ไม่นาน
กลุ่มนักวิทยาศาสตร์ของฉัน
พบทางที่จะกระตุ้นเน็ตเทอร์มินัลยีนได้
เพื่อนฉันกับฉัน
จึงออกไปค้นหาพอร์ตเชื่อมต่ออีกอัน
เราถึงได้พบมันที่นั่น
ระหว่างเดินทาง
เพื่อนของเราตายลงเรื่อยๆ
บางคนรอดมาได้ แต่ระหว่างการทดลอง พวกเขาก็...
ฉันว่าเมืองไคโตะก็คงล่มสลายไปแล้ว
โรงงานอยู่ทางนี้ค่ะ
หัวหน้า
ใช่
คนที่ไปตามทางนี้
ไม่เคยรอดกลับมาสักคน
พวกเขาคงเจอตาข่ายป้องกัน
แต่อยู่กับฉันและคิลลี่คงไม่เป็นไรแน่
ได้ยินแล้วนี่
ไปกันเถอะ
ครับ
นี่เป็นทางเข้าโรงงาน
มีซากโรงงานหุ่นยนต์แบบนี้ กระจายอยู่ทั่วเมือง
แต่โรงงานนี้อยู่ใกล้หมู่บ้านคุณที่สุดแล้ว
เปิดแล้ว
เธอเชื่อมต่อกับมันได้เหรอ
เรื่องเล็กๆ แบบนี้ คุณไม่ต้องเชื่อมต่อกับเน็ตสเฟียร์ก็ทำได้
อะไรกันเนี่ย
นี่คือโรงงานสินะ
บ่อพวกนี้เอาไว้ทำอะไรเนี่ย
คิลลี่ วางฉันลงที่แผงควบคุมตรงนั้น
(เตรียมเริ่มทำงาน)
ดูนั่น
ไชโย
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เราไม่ต้องทนหิวอีกแล้ว
ใช่
ซูรุ ดูสิ ยอดไปเลย
จ้ะ
(เตรียมเริ่มทำงาน)
คิลลี่ ได้ยินฉันมั้ย
เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
เอาเทอร์มินัลสังเคราะห์ไป แล้วเตรียมหนีนะ
ฉันยังไปไหนไม่ได้
ระวังตัวด้วย
ครั้งก่อนที่ฉันคุ้ยข้อมูลแบบนี้ มันก็เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น
นั่นคือหนึ่งใน เทอร์มินัลสังเคราะห์ใช่มั้ย คุณซิโบะ
ถ้ามีมัน เราจะหยุดเมืองได้ใช่มั้ย
นี่ คุณ
หัวหน้า
แยกกันแล้วถอย ทีมเสบียงไปก่อน
ทีมบุก ล่อแล้วฆ่า
ครับ ทีมเสบียง ไปเร็ว
ทาเอะ
มาเร็ว
หุ่นเพชฌฆาต มากเหลือเกิน...
ทาเอะ
ทิ้งมันไปซะ เผ่นเร็ว
แต่ว่า...
- ทาเอะ - ซูรุ
ไปเร็ว
มากันแล้ว
รอให้เข้ามาใกล้ๆ ก่อนนะ
ครับ
คุณซิโบะ
ถอย
เหลือเชื่อ
ไปเร็ว
รีบไปซะ
ทาเอะ ได้ยินมั้ย ทาเอะๆ เธออยู่ไหน
บ้าจริง
- อาซึจิ ไม่เป็นไรนะ - ขาฉัน
ทาเอะล่ะ
อยู่ไหน
บนนั้น เธอถูกหุ่นเพชฌฆาตเล่นงาน
ซูรุ
ซูรุ ไม่นะ
ซูรุๆ
ทาเอะๆ
ทาเอะ
เธอยังไม่ตาย
ซูรุ...
ขอโทษนะ ฉันไม่เป็นไรหรอก
ทาเอะ ไม่เป็นไรนะ
ใช่
ทาเอะ
ค่อยยังชั่ว
ให้ตาย เธอนี่ใจร้อนจริงๆ
ขอโทษค่ะ
มีใครบาดเจ็บบ้างรึเปล่า
แขนทาเอะหักครับ
ทาเอะ เดินไหวมั้ย
- เอาล่ะ ไปกันเถอะ - ครับ
คุณซิโบะล่ะคะ
เธอตายแล้ว
เซฟการ์ด
มากันเต็มไปหมด
พวกมันมากันเรื่อยๆ เลย
นี่คุณ ใช้ปืนของคุณสิ
เป็นอะไร
ทำไมถึงไม่ยิงล่ะ
ขอโทษที่มาสาย
ฉันมาช่วยคุณแล้ว คิลลี่
ใครน่ะ
คุณซิโบะ
กำแพงนั่นจะอยู่ได้ 30 วินาที
รีบหนีเถอะ
ไปเร็ว
เร็วเข้า
ฉันไม่ไหวแล้ว
พวกเธอไปเถอะ
จะบ้ารึไง อาซึจิ วิ่งเข้าสิ
ขึ้นรถนี่ซะ
เร็วเข้า
มันเสียแล้วไม่ใช่เหรอ
ฉันกำลังซ่อมมันอยู่
- ไปได้รึยัง - สักครู่ค่ะ
เอาล่ะ
ไปกันเถอะ
ขยับได้แล้ว
ดีมาก
กระสุนผมหมดแล้ว
ฉันเหลืออีกสองนัด
ผมเหลือนัดเดียว
ฉันเหลือสอง
อย่าเพิ่งถอดใจ
คิลลี่ อุตส่าห์ได้ เทอร์มินัลสังเคราะห์มาแล้วทั้งที
จะมาตายที่นี่เหรอ
(สารเร่งผลิตพลังงาน)
(อันตราย)
คิลลี่
ทำไมหมอนี่ถึงตัวหนักแบบนี้นะ
(พลังงาน กำลังชาร์จ)
- เกือบถึงหมู่บ้านแล้ว - โอเค
เจ็บรึเปล่า
ไม่เป็นไร
ทาเอะ
กลับมาแล้ว หัวหน้ากับทุกคน
นี่ เอาเครนมา ต้องขนของแล้ว
ยินดีต้อนรับกลับมาครับ
ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ หัวหน้า
- เป็นไงบ้างครับ - เจอเสบียงรึเปล่า
เอานั่นลงมาสิ
ครับ หัวหน้า
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะดูแลเธอเอง
- ใช่ - มีคนเจ็บด้วย
เอาเทปโมเลกุลมาที
ผู้หญิงอะไรตัวใหญ่ชะมัด
คนที่ก่อนหน้านี้เหมือนปีศาจใช่รึเปล่า
เขาตายแล้วเหรอ
ไม่รู้ครับ
ค่อยๆ นะ
หนักชะมัดเลย
ผู้หญิงคนนั้นแข็งแรงจริงๆ
คิลลี่ไม่เป็นไรหรอก เขากำลังนอนอยู่
พาเขาไปข้างใน
ครับ
(พลังงาน กำลังชาร์จ)
เสบียงงวดนี้คงพอให้เราอยู่ได้สี่ห้าเดือน
คุ้มแล้วที่เรารวบรวมอุปกรณ์ทั้งหมดมา
ในที่สุดก็ได้กินอิ่มท้องซะที
ตายไปกี่คนนะ
ต้องเสียคนเก่งๆ ไปอีกสองคน
ได้กินซะที
อาหารกับเครื่องดื่มของจริง
ปิดไฟ
เราจะไว้อาลัยให้ทุกคน
ที่เสียชีวิตตลอดสองปีนี้
ช่วยสงบนิ่งด้วย
หัวหน้าคะ
ขอบใจ
เอามาให้ฉันแก้วนึงด้วยสิ
คุณดื่มมากไปแล้วนะ
ฉันอยากดื่มนี่
ได้ไว้อาลัยให้ทุกคนซะที
ครับ
เราทำพิธีแบบนั้นไม่ได้มาสักพักแล้ว
แต่ตอนนี้เรามีอาหาร หมู่บ้านเรารอดแล้ว
แต่เราก็สูญเสียไปมาก
อิเล็กโทรฟิชเชอร์เก่งๆ ตายไปมากมาย
แถมอุปกรณ์ก็เสียหายด้วย
เรากลับไปที่โรงงานหุ่นยนต์อีกได้มั้ยครับ
ที่นั่นสร้างทุกอย่างได้ใช่มั้ย
ไม่ได้
เรากลับไปไม่ได้แล้ว
ที่นั่นมีหุ่นเพชฌฆาตไปหมด
งั้นเหรอ
ไม่รู้เสบียงนี่จะอยู่ได้อีกนานเท่าไหร่
คิลลี่
พวกเขาว่าหมู่บ้านรอดแล้ว
ทุกคนดีใจมาก
ถ้าการทดลองของคุณซิโบะประสบความสำเร็จ
คุณจะเป็น...
นักเดินทางต่อมั้ย
นี่ คิลลี่
คุณอยู่ที่นี่...
ได้มั้ย
คุณซิโบะ
คิลลี่
(พลังงาน กำลังชาร์จ)
เทอร์มินัลสังเคราะห์
ฉันจะลองต่อดู อยากให้คุณช่วยหน่อย
เดี๋ยวสิ
จะเอายังไงต่อไปครับ หัวหน้า
ก็ภาวนาขอให้การทดลองของคุณซิโบะสำเร็จ
ถ้าสำเร็จ เราจะได้ไม่ต้องหวาดกลัวเซฟการ์ดอีก
ผมหยุดคิดเรื่องนั้นไม่ได้เลย
เรื่องอะไร
เรื่องที่มนุษย์จะเชื่อมต่อกับเครื่องจักร
มันเหมือนกับ...
พวกเขาว่าผู้สร้างกับเซฟการ์ด จะทำตามที่มนุษย์สั่ง
ก็ดีไม่ใช่เหรอ
แล้วทำไมคนสมัยก่อนถึงทำแบบนั้นล่ะครับ
ผมไม่อยากอยู่นานจนรู้คำตอบนี้หรอก
เจริญอาหารจริงนะ
แต่ก็สมควรแล้วล่ะ
เปล่าครับ ไม่ใช่ของผม
ผมจะเอาไปให้ทาเอะน่ะครับ
อ๋อ
ซูรุ
ฉันจะขยับไม่ได้ตอนที่เชื่อมต่อ
ฉันอยากให้คุณปกป้องฉันช่วงนั้น
ซูเตโซ
ซูรุ ดูเหมือนเขาจะตื่นแล้วนะ
เธออยู่กับคิลลี่ใช่มั้ย
ค่ะ
ได้คุยกับเขารึเปล่า
เปล่าค่ะ
นี่
ซูรุ
หัวหน้า
มาช่วยเหรอคะ
ฉันดื่มมากไปหน่อย
ฉันจะเอาพวกนี้กลับไปด้วย
ซูรุ
รอก่อนสิ ซูรุ
เป็นไงบ้าง ทาเอะดีใจใช่มั้ย
เธอไม่อยู่ในห้องครับ
ทาเอะ
- อะไรน่ะ - ทาเอะ
เครื่องสร้างกำแพงไฟฟ้าถูกทำลายแล้ว
ทาเอะ
เธอเป็นอะไรไป
ทาเอะ
เดี๋ยว อย่าเข้าไป
ทาเอะ
- ทาเอะ - นี่
ทาเอะ
หัวหน้า
ฟูซาตะ พอซะที
ทาเอะๆ
ไม่นะ ฟื้นสิ
(เริ่มกระบวนการจำลอง)
ทาเอะ
ฉันคือซานาคัน
ตัวแทนของเซฟการ์ด
เราเซฟการ์ดจะกำจัด
ผู้อยู่อาศัยที่ผิดกฎหมาย ซึ่งไม่มีเน็ตเทอร์มินัลยีนให้หมด
- ทาเอะ เธอเป็นอะไรน่ะ - ฟูซาตะ
เซฟการ์ดเหรอ
ทาเอะ
ฟูซาตะ หนีเร็ว
(ผู้อยู่แบบผิดกฎหมาย)
ระวัง
ฟูซาตะ
ซูรุ อย่าเข้าไป
เกิดอะไรขึ้น
เสียงระเบิด
มีอะไรกัน
เกิดอะไรขึ้น
(ผู้อยู่แบบผิดกฎหมาย)
มันอะไรกันเนี่ย
การแฝงตัวเข้ามาในถิ่นผู้อยู่อาศัย อย่างผิดกฎหมายประสบความสำเร็จ
เครื่องสร้างกำแพงถูกทำลายแล้ว
กำลังทำการกำจัดให้สิ้นซาก
การแฝงตัวเข้ามาในถิ่น...
นั่นมัน...
ปลอมตัวเป็นมนุษย์เพื่อผ่านเข้ากำแพง
(อันตราย)
มันเป็นเซฟการ์ดระดับสูง
เราต้องรีบแล้ว
(ไม่สามารถยิงเป้าหมายได้)
คิลลี่
ฟูซาตะ
ฟูซาตะ หนีเร็ว
ทาเอะ
ทาเอะๆ
ทาเอะ
ตามกฎหมายการกำจัดข้อที่ห้า
เริ่มการถอนรากถอนโคนย่อยได้
บ้าเอ๊ย หมู่บ้านของเรา
หัวหน้า
ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน รีบหนีไปซะ
หัวหน้า
ฟังนะ ซูเตโซ
รีบพาทุกคนขึ้นไปที่หอคอยซะ
แล้วยิงตอบโต้จากที่นั่น
ครับ
- ดูแลหัวหน้าด้วย - ได้
เร่งมือหน่อย
ฉันขึ้นไปก่อนนะ
ทุกคน เร็วเข้า
ฟูซาตะ สวมชุดเร็ว
ไม่มีเฮล์มเมทัลเหลือแล้ว
มันไม่พอ
ซูรุ นี่ของเธอ
แต่ว่า...
ซูเตโซ
- นั่น อย่าให้มันเข้ามานะ - มากันเพียบเลย
(สัญญาณถูกบล็อก)
(อันตราย)
ตรงนี้แหละ
มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ซูรุ
ทาเอะหายไปไหน
เธอโดนเซฟการ์ดยึดร่างไปแล้ว
เธอคงไม่รอดหรอก
ไม่จริง
ทาเอะ...
ทาเอะยังไม่ตาย
ฟูซาตะ
ฉันจะล่วงหน้าไปก่อนนะ
ซูรุ...
เป็นไงล่ะ
บ้าเอ๊ย
ฉันจะไปจ่อยิงแกเอง
บ้าจริง พวกนั้นเป็นปีศาจรึไงเนี่ย
(โครงสร้างขนาดใหญ่)
คิลลี่
ซูรุ นี่ ซูรุ
ขึ้นมาเร็วเข้า ทุกคน รีบขึ้นมาบนนี้
เร็วเข้า
ตามกฎหมายการกำจัดข้อสาม วรรคสอง
ขอยกระดับการกำจัดเป็นระดับสาม
ขออนุญาตใช้ปืนแสงแรงโน้มถ่วง
(ปืนแสงแรงโน้มถ่วง)
(อนุญาต)
(ปืนแสงแรงโน้มถ่วง)
แกคือร่างที่ถูกขโมยไปจากเซฟการ์ด
ร่างเหรอ
แกอยากจะกลับมามั้ย
จงตอบมาเดี๋ยวนี้
ตามกฎหมาย
ฉันจะทำลายแกที่นี่
ตรวจพบการเชื่อมต่อเน็ตสเฟียร์ โดยไม่ได้รับอนุญาต
(การเชื่อมต่อเน็ตสเฟียร์ โดยไม่ได้รับอนุญาต)
กำลังเพิ่มระดับการกำจัดเป็นระดับสอง
กินนี่ซะ
(อุปกรณ์ทำลายล้าง)
ซูเตโซ
คิลลี่
(กำลังไฟต่ำ)
(ผันกำลังไฟ)
(อันตราย สารเร่งการชาร์จ)
(กำลังจะโดนยิง)
เล็งให้ดี ล่อพวกมันเข้ามาแล้วยิง
สำเร็จ นั่นตัวสุดท้ายแล้ว
ทาเอะ
เป็นไปไม่ได้...
ผู้คุมกฎ
ที่นี่... ฉันอยู่ในเน็ตสเฟียร์ใช่มั้ย
นี่คือหนึ่งในโลกอิเล็กทรอนิกส์สำรองมากมาย
ที่เชื่อมต่อเน็ตสเฟียร์กับความเป็นจริง
สำรองเหรอ
ขอร้อง ให้ฉันเชื่อมต่อกับเน็ตสเฟียร์เถอะ
เน็ตเทอร์มินัลที่เธอใช้เมื่อกี้
มันใช้การไม่ได้แล้ว
ไม่นะ
การเชื่อมต่อสู่สมองของเธอในความเป็นจริง
จะถูกตัดภายในไม่กี่นาโนวินาที
แต่เธอยังมีเวลา
เวลาจะเร็วขึ้นในโลกสำรอง
ดังนั้นเธอจึงรู้สึกว่าเวลามันนานขึ้น
ขอร้องล่ะ อย่างน้อยก็สั่งให้เซฟการ์ด หยุดโจมตีหมู่บ้านเถอะ
หากไม่มีคำสั่งจากคนที่มีเน็ตเทอร์มินัลยีน
เราผู้คุมกฎก็ไม่อาจทำอะไรได้
ฉันเข้าใจ
แต่ทว่า ตราบเท่าที่ในโลกสำรองยอมรับได้
ฉันสามารถบอกพิกัดชั้นร้าง
ซึ่งเซฟการ์ดไม่สนใจให้เธอรู้ได้
นี่อะไร
มันจะมีแผนที่ของชั้นซึ่งอยู่ใกล้ที่นี่
เราไม่สามารถนำข้อมูลนี้ ออกสู่โลกความจริงได้
แต่เราก็ไม่ได้รับคำสั่งให้ ห้ามเธอเชื่อมต่อกับมัน
พาคนเจ็บไปทางโน้น
ใครก็ได้มาช่วยที
ทางนี้ เร็วเข้า
ขอเทปโมเลกุลหน่อย
ฟูซาตะ
ให้ผมช่วยมั้ย
ได้
คุณคิลลี่
ที่เรารอดก็เพราะคุณ
ซูรุ คุณซิโบะเป็นยังไงบ้าง
ไม่ทราบค่ะ
งั้นเหรอ
จบสิ้นแล้ว
ยังหรอกค่ะ
เดี๋ยวก่อน
(ไม่พบเน็ตเทอร์มินัลยีน)
ซิโบะ
คุณซิโบะ
สมองฉันอยู่ตรงแขน
เซฟการ์ดพบหมู่บ้านพวกคุณแล้ว
หุ่นเพชฌฆาตจะกลับมา
แล้วจะทำยังไงดี
มีชั้นร้างที่อยู่ระหว่างชั้นนี้
กับชั้นล่าง
มีทางลงไปที่นั่น
ทางเหนือของที่นี่
ชั้นร้างเหรอ
ที่นั่นไม่ได้เชื่อมต่อกับเน็ตสเฟียร์
เซฟการ์ดกับผู้สร้างจึงไม่สนใจ
- เอายังไงดี - เชื่อเธอได้เหรอ
ถ้าเราอยู่นี่ หุ่นเพชฌฆาตมาฆ่าเราตายหมดแน่
หัวหน้าคะ
ทุกคน เตรียมตัวไปกันเถอะ
ไปกันเถอะ คิลลี่
คิลลี่
กลับบ้านเราเถอะ
ที่นี่น่ากลัวออก
เราจะไม่กลับไปที่นั่นอีก
เซฟการ์ดรู้จักที่นั่นแล้ว
หัวหน้า ขอโทษค่ะ
ฉัน...
มันเป็นความผิดฉันเองที่พาทุกคนไปหาเสบียง
ไม่หรอก
เราควรขอบคุณเธอต่างหาก
สุดยอดเลย คุณซิโบะ คุณเรียกรถรางมาได้ด้วย
ห้ามเลียนแบบฉันนะ
(พบผู้อยู่อาศัยผิดกฎหมาย)
(เชื่อมต่อผู้คุมกฎ)
เอาล่ะ ทุกคนขึ้นไปเลยค่ะ
เราต้องไปชั้นร้างจริงๆ เหรอ
- ไป รีบไปเถอะ - ครับ
ระวังนะ
กลิ่นนี่มัน
- พวกมันอยู่นี่ - เร็วเข้า ทุกคน
คิลลี่ ทำอะไรน่ะ รีบขึ้นมาเร็ว
คิลลี่
ไม่นะ
เป็นอะไรไป คิลลี่
คิลลี่
คุณจะไม่กลับมาแล้วเหรอ
ฉันกำลังตามหา...
เน็ตเทอร์มินัลยีน
ฉันปิดประตูแล้วนะ
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ชาวบ้านเห็นเขา
หลังจากนั้นซูรุคุณย่าของฉัน ก็พาทุกคนมายังดินแดนใหม่
โตเร็วจังนะ
ตอนฉันเป็นเด็ก
คุณย่ามักจะเล่าเรื่องคิลลี่ให้ฟังตลอด
วันเวลาผ่านไป
แต่เมืองยังไม่มีวี่แววจะกลับเป็นปกติได้
ฉันเดาว่าเขาคงยังไม่พบ คนที่มีเน็ตเทอร์มินัลยีน
แต่ฉันเชื่อนะ
ที่ไหนสักแห่ง
เขายังคงค้นหาอยู่ในเมือง
อันไร้ขอบเขตต่อไป
ตำบรรยายโดย อนุชิต ฮุนพงษ์สิมานนท์